2 lipca

to dzień, który wpisał się do kalendarza Szkoły jako Dzień Jańskiego, święto upamiętniające śmierć Bogdana Jańskiego patrona naszej uczelni. Jest to rocznica, która nie tylko przypomina o wielkości umysłu i serca naszego patrona, ale także skłania do refleksji nad sensem poszukiwania swego człowieczeństwa, swego miejsca w życiu i przede wszystkim Boga. Jakże bowiem kręta, pełna intelektualnego i moralnego bólu oraz  rozdarcia  była droga Jańskiego do Chrystusa. Towarzyszył jej młodzieńczy bunt, sceptycyzm, wątpliwości, ale także nieugięte pragnienie poznania prawdy i potrzeba oparcia się na bożym autorytecie. On bowiem jest ponadczasowy i niepodważalny.

Ponad sto lat później inny wielki człowiek, poeta Julian Tuwim napisał..

"...Jeszcze się kiedyś nawrócę - Chrystusie
Jeszcze do Ciebie powrócę - Chrystusie.
I z taką wielką żałobą
Będę się korzył przed Tobą - Chrystusie.
Że duch mój przed Tobą klęknie
I wtedy serce mi pęknie - Chrystusie..."

I tak właśnie „pękło” serce Bogdana Jańskiego..ukłonił się duch przed Bogiem  i jego wszechwładną mądrość uczynił  drogowskazem życia..

„Jeśli On znajdzie się na pierwszym miejscu jako Źródło – rozumował – wówczas wszystko inne również znajdzie się na pierwszym miejscu”. To przesłanie towarzyszyło Bogdanowi Jańskiemu  przez całe swe odrodzone w Bogu życie, a teraz  drogą tą prowadzi młodych ludzi do sukcesu .. zawodowego i życiowego.

Dziś  nasi studenci  uczą się i pracują  w duchu  dewizy  Szkoły     „Dobro-Prawda -Skuteczność „  wiedząc, że tylko te wartości umożliwiają osiągnięcie życiowych celów.

Tą drogą prowadzą ich nauki naszego patrona Bogdana Jańskiego.